'Verder kijken bij hoestend paard'

Als de dierenarts aan de buitenkant niet kan zien wat er aan de hand is met een dier, dan zijn er instrumenten voor een inwendig onderzoek. Dat gebeurde onlangs bij een paard, dat hoestend en benauwd in de Dierenartsenpraktijk Zuidwolde binnenkwam. Reinier Logcher vertelt over de behandeling van het dier.

Paard. Ras: Fries, ruin. Naam: Jordie. Leeftijd: 5 jaar.

Het probleem

De klachten waren dat het paard veel moest hoesten en regelmatig benauwd was. Het probleem was langdurig en kwam steeds terug. We hebben in de praktijk een zogenoemde scopie uitgevoerd. Er wordt dan via de neus een slang bij het paard ingebracht. Deze slang heeft een kern van glasvezel waardoor licht wordt verzonden. Het beeld is te zien aan het uiteinde van de flexibele scoop. We kunnen daardoor de neusholtes, de keel, de luchtpijp tot aan de aftakkingen naar de longen/brochieën goed bekijken. De binnenkant moet schoon en roze van kleur zijn. Bij dit paard was er te veel slijm aanwezig. Er bleek overmatig veel vocht te worden geproduceerd. Waarschijnlijk door een allergie of een ontsteking. Daardoor ging het paard hoesten en werd het benauwd.

De behandeling

We hebben als medicijnen een vochtafdrijver, in combinatie met antibiotica en slijmoplossers voorgeschreven. In dit soort gevallen is het ook goed om maatregelen in de stal te nemen. Zoals het niet vegen van de stal met het paard er bij, en het geven van stofarm of nat hooi van de grond (dus niet uit een ruif). Ook is het goed om melasse door het voer te mengen. Paarden kunnen, net als mensen, allergisch voor iets zijn. Ze lijden soms ook aan de luchtwegaandoeningen, die we kennen onder de verzamelnaam cara of COPD.

Met een scopie nemen we ook slijm af om op kweek te zetten en aan de hand daarvan de behandeling te bepalen. Ook is het mogelijk om door middel van scopie weefsel voor onderzoek weg te nemen. We kunnen met deze scoop maximaal 1,70 meter naar binnen. Bij dit paard gingen we tot 1,40 meter.